जाग

जाग
उदासीनता आज पळाली आत्मवंचनेची
स्वत्व सुर्य हा मनी उगवला पहाट सोन्याची

तिमिराचे जरी स्वागत केले अंधार्या ढगांनी
मनी खिन्नता कशी पळविली गर्जत जलधारांनी

पिसाट वारा हसे विझवतो मिणमिणत्या ज्योती
खुल्या नभातून साथ मिळाली शत ताऱ्यांची व्याप्ती

निराश मार्गी चाल करारी उगाच का थकशी
काळोखाला उजळील आता रविकिरणांची दीप्ती

चंद्र सुर्य का समे तळपती एका नभांगणी
तेज - प्रीतीला वृथा बांधिशी हृदयाच्या कोंदणी

असंख्य पर्णे जरी गळली स्नेह भावनेची
वृक्षराज तव युगे बहरला फुले मोहराची

चंद्र विरसला, तारे विझले चाल शेवटाची
अंधारा भेदून उगवली  पहाट जन्माची
रचना: हेमंत केतकर