क्षिती किरणे अस्ताला दारावरी
झिरपले अंतराळ गडद वरी
मेघांनी किरणांचा पान्हा प्यायला
बगळ्यांचा उडत निघाला भाला
वेशीवर काळोखाचा बोलबाला
अनिलाचा पतंग कुठे कटला?
हरवत गेला वृक्ष रंग ओला
ओढतोय अंधार आपुला शेला
निशेचा भरेल दरबार दारा
कलकलत्या दारी शुक्राचा तारा
चंद्राचं आगमन लांबत गेल
तारकांनी नकाशी जाळ विणल
जीवन प्रहर एक संथ झालं
झुळुकेला रातराणीने शोधलं
खोल शांतीने पांघरूण घातलं
भटकं मन निर्धास्त विसावल
रचना: हेमंत केतकर
No comments:
Post a Comment