सांजवेळ गेली सरुनी
एकाकी मी नदीकिनारी
उन्हे उतरली झुके सावली
सळसळली हि झाडे वेली
तांबूस किरणे जळी उतरली
आसमंत हा मिठीत घेउनि
पाकोळ्यांचे नृत्य संपले
पाखरांचे थवे विखुरले
चतुरानी प्रतिबिंब चुम्बले
शांत सावळ्या पाण्यामधुनी
थकलो डोही खडे टाकुनी
सवे स्वतःशी शीळ घालूनी
बगळ्यांची चुकली जोडी
आकाशी झळाळत मौनी
संगीत घुमत रातकिड्यांचे
अंधारातून डोह दुमडले
थंडगार थरथरते वारे
शिरशिरले माझ्या मनातुनी
चंद्रकोर ती दूर आकाशी
मंद वात ते मज न जाणवी
गाठून अवचित मज एकांती
अंधारातून रात्र गोठली
रचना: हेमंत केतकर
No comments:
Post a Comment