अनुनय

ओजस्विनि तू सुहास्य वदने
कर कमलातून मार्दव गाते
नेत्र द्वय तव जीवन गंगा
अनुरक्त भेटली तू धीट पतंगा.....

दंत पंक्ती तव शुभ्रांगी ही
हास्य पसरता सांडत मोती
लाडिक अल्लड स्वर ओघळतो
सावर मजला मी हा बुडतो.....

कुंतल सुंदर भूमीस स्पर्शून
त्या कुंभाच्या आव्हानातून
ओष्टांगाचा स्पर्श थरारून
अमृत पिऊ या मिठीत बिलगून ......
 
सुगंध भरू दे, स्वप्न उमलू दे
अनंगरंगा दिशा खुलू दे
आज मला तू मुक्त होऊ दे,
आज मला तू रिक्त होऊ दे.....
रचना:हेमंत केतकर