अव्यक्त यातनांच्या दर्यात वाहताना
भंगुर त्या सुखांचे स्मृतीस्तंभ शोधताना
लाटा अनेक आल्या बदलून जात वाटा
हृदयात आस इतुकी केव्हा मिटेल गाथा?
निबिडश्या अरण्यी झाडे तमात बुडता
पहाऱ्यात काजव्यांच्या धुंदीत चंद्र बघता
जगण्यात मरण मरता आशा किती निमाल्या
स्वप्नात जन्म जगता हसण्यात अर्थ कुठला?
रचना: हेमंत केतकर
No comments:
Post a Comment